EY ASÎMAN

Şînahiya te bû ku min evîndar dikir

Yan jî ew ewrên te bûn ku bi azadî wenda dibûn?

Yan jî ev stêrkên te bûn ku

Min li her yek ji wan navê hevalek xwe yê şehîd lê kiribû?

Bêrîkirin e ya min bi te ve dide girêdan

Yan jî ev evîna min a ji azadiyê re ye ku

Ez di şînahiya te ya bêdawî de dibînim?

Ey asîmana muhteşem!

Ey rengê evîna min a şîn!

Ez niha li te mêze dikim

Û di her nêrandinê de ez evîndarê te dibim

Çavên min di nav evîna te de wenda dibin

Weke ku evîndarek li evîna xwe temaşe dike

Ez di şînatiya te de wenda dibim

Û diçim serdema navîn

Diçim wê kêliya ku dest û lingên Babek têne jê kirin

Ez temaşeyî Şêx Bedredîn dikim

Ez dibim şahîdê li sêdaredana wî

Ez li wî temaşe dikim û dibêjim!

Ez jî di rêya heqê de bi te re me

Ez jî hevalê Borkluce û Torlak Kemal im

Di wê kêliyê de Manî porê min dike kezî

Û ez li kêlek jina çeleng Denag dibim şopdarê Manî

Ez ji bo Xellacê Mansur digirîm

Ji ber ku nim jî bi wî re li çarmixê didin

Lê bi înad ez jî bi wî re dibêjim, “En El Heq’’

Paşê diçim çiyayê Elburzê

Bi Zerdeşt re dikevim înzivayê

Û li wê derê rastî û şaşî, tarîtî û ronahî çi ye ez fêr dibim

Weke ku di xewnêkê da bim

Diçim Îmraliyê

Û ez ji Rêberê xwe re dibêjim

Rêberê min, ez zarokek im

Û tenê tu dikarî min fêrî jiyanê bikî

Ez keçek Kurd im

Asî me, bi cesaret im, lê her tiştê min ji dest min hatine girtin

Îmralî dibe agirgeha min

Û ez bi wî agirî qirêjiya bi hezarê salan di xwe dişewitînim

Û ez ber bi rêya azadiyê ve dimeşim

Êdî kî dikare li pêşiya min bibe kelem?

Ji ber ku êdî ez di rêya azadiyê de me

Her çiqas laşê min qetqetî be jî

Ez bi evîna xwe re dikim yek

Bi înad ber bi azadiyê ve dimeşim

Bêsekn ez dibezim ber bi heqîqetê ve

Di her gavek xwe de ez xweşiktir dibim

Û çavên min dibiriqin

Ez dibim hevala rojê

Û digihîjim stêrkên xwe

Li wê derê em hemû bi hev re qîr didin

Yan azadî yan azadî

Wê demê dinya bi dirûşma Bijî Serok Apo diheje

Û em zarokên rojê dibin hêviya hemû mirovahiyê û gerdûnê.