Em ê ji bo jiyana azad bijîn

Binivîse em ji jiyanê hez dikin ne ji ber ew hêsan e, lê ji bo ew şerê me yê yekane ye ku hêjayî em her roj tê de bin. Em jê hez dikin bi westandina wê, bi birînên wê, bi hêstirên wê, ji ber di her hêstirekê de tovê hêviyê heye, û di her birînekê de çîroka berxwedanê heye.

Binivîse hezkirina jiyanê ne tirsa ji mirinê ye, lê bawerî ye ku em hatine afirandin da ku em cudahiyê çêkin. Em bikenin tevî xemgîniyê, em gulekê li ser xirbeyên şer biçînin, em zarokekî fêr bikin çawa navê xwe binivîse berî ku fêr bibe çawa çekê hilgire.

Binivîse ey pênûsa jiyanê ku em teslîm nabin. Heke roja me vemirînin, em ê çira dilên xwe vêxin. Û heke baskên me bişkînin, em ê pêxas heta bigihîjin bimeşin. Ji ber ku jiyan nade yên qels, lê bi hêvî û serhişkiyê tê standin.

Binivîse ku em ji jiyanê hez dikin ji ber ku ew mafê me ye. Em ji sibehan hez dikin tevî serma wan, û ji şevan tevî tariya wan. Em jê hez dikin ji ber ku di me de lêdanek heye ku nesekinî, û xewnek heye ku nemir. Em jê hez dikin ji ber ku me biryar da em ê bi rûmet bijîn, ne ku em di nav de sax bimirin.

Vêca binivîse ey pênûsa jiyanê, û şahid be ku me hilbijart em jê hez bikin. Em ê ji bo wê bistirên tevî nalînê, em ê ji bo wê govendê bigirin tevî zincîran, û em ê wê di sîngê xwe de wek emanetekê hilgirin heta nefesa dawî.

Bijî jiyan ji bo me, û em ê ji bo wê azad bijîn û neşikên.